Królik europejski jest przodkiem wszystkich królików domowych, których istnieje około 80 różnych odmian. Króliki udomowione różnią się znacznie pod względem wielkości, rodzaju sierści, ubarwienia i ogólnego wyglądu. W przeciwieństwie do zajęcy, króliki mają mniejsze uszy i krótsze, słabsze nogi.

Króliki są zwierzętami stadnymi i terytorialnymi. Jeśli pozwalają na to warunki glebowe i dostępność pożywienia, preferują życie w dużych grupach i złożonych systemach nor. Typowa kolonia składa się z sześciu do dziesięciu dorosłych osobników obu płci. Kolonie charakteryzują się dobrze zdefiniowanymi hierarchiami dominacji, szczególnie ważnymi dla samców, ponieważ ich pozycja decyduje o tym, który samiec będzie miał preferencyjny dostęp do samic. Króliki są znane ze swojej zdolności reprodukcyjnej, ponieważ mogą się rozmnażać przez cały rok, chociaż większość aktywności reprodukcyjnej koncentruje się w pierwszej połowie roku. Ciąża trwa około 30 dni, a średnia wielkość miotu to pięć lub sześć szczeniąt. Samice doświadczają rui poporodowej i dlatego mogą mieć kilka miotów rocznie, chociaż poronienia i resorpcja zarodków są częste (prawdopodobnie z powodu stresu środowiskowego lub społecznego). Jednym z powodów sukcesu reprodukcyjnego królików jest indukowana owulacja, w której jaja są uwalniane dopiero po kopulacji. Młode rodzą się bezwłose, ślepe i bezbronne. Matka odwiedza gniazdo tylko na kilka minut dziennie, aby je nakarmić, ale mleko jest niezwykle bogate w składniki odżywcze. Młode odłączane są od piersi w wieku czterech tygodni, osiągają dojrzałość płciową około ośmiu miesięcy i mogą żyć do dziewięciu lat. Jednak śmiertelność w pierwszym roku życia zazwyczaj przekracza 90%.

Króliki są zazwyczaj zwierzętami nocnymi, spędzają dzień pod ziemią i żerują od zmierzchu do świtu. Choć zazwyczaj ciche, króliki mogą wydawać głośne piski, gdy są przestraszone lub ranne. Komunikują się ze sobą za pomocą zapachu i dotyku, a także tupią tylnymi łapami, aby ostrzec przed niebezpieczeństwem.

Pod względem globalnego przetrwania, królik europejski jest doskonałym przykładem sukcesu biologicznego, plasując się daleko od list gatunków zagrożonych. Jest on nie tylko cenny dla ludzi jako zwierzę domowe i łowne, ale jego dzikie populacje z powodzeniem zadomowiły się w wielu częściach świata. Jednak odmiana królika występująca na wyspach Atlantyku i Morza Śródziemnego może być zagrożona.