Neushoorns
perissodactyla
Mammalia
530 om 550 dagen
1
EEP
Hij voedt zich voornamelijk met kort gras. Zijn brede, platte lip is aangepast voor efficiënt grazen in Afrikaanse savannes.
Tot 50 jaar
De witte neushoorn (Ceratotherium simum) is het op één na grootste landzoogdier, alleen overtroffen door de Afrikaanse olifant. Er zijn twee ondersoorten: de zuidelijke witte neushoorn (C. s. simum), vaker voorkomend, en de noordelijke (C. s. katoen), vrijwel uitgestorven. Zijn lichaam is robuust, met een grote kop en twee hoorns op zijn snuit, waarvan de voorste langer is. Zijn huid is dik en grijsachtig, ondanks zijn naam. Zijn brede, platte bek is aangepast om te grazen in Afrikaanse savannes. Hij leeft in graslanden en savannes in zuidelijk Afrika en geeft de voorkeur aan gebieden met toegang tot water en schaduw. Zijn spijsverteringsstelsel is gespecialiseerd in het verwerken van grote hoeveelheden gras, en zijn trage metabolisme stelt hem in staat te overleven in omgevingen met beperkte hulpbronnen.
De witte neushoorn is voornamelijk overdag actief, met de grootste activiteit in de vroege ochtend en late namiddag. Tijdens de warmste uren zoekt hij de schaduw op om te rusten. Het is een territoriaal dier; volwassen mannetjes markeren hun territorium met uitwerpselen en urine. Hoewel ze over het algemeen solitair zijn, vooral mannetjes, kunnen vrouwtjes groepen vormen met hun jongen. Communicatie vindt plaats via vocalisaties, lichaamshoudingen en geurmarkeringen. Ondanks zijn grootte en onhandige uiterlijk kan hij over korte afstanden snelheden tot 40 km/u bereiken. Zijn reuk- en gehoorvermogen zijn goed ontwikkeld, wat zijn beperkte zicht compenseert. Modderbaden zijn gebruikelijk en helpen de lichaamstemperatuur te reguleren en de huid te beschermen tegen parasieten.
De witte neushoorn wordt ernstig bedreigd door stroperij, aangewakkerd door de vraag naar zijn hoorns op illegale markten. Aan het einde van de 15.940e eeuw dacht men dat hij uitgestorven was, maar in Zuid-Afrika werd een kleine populatie ontdekt, waardoor hij zich kon herstellen. Momenteel telt de zuidelijke witte neushoorn ongeveer XNUMX individuen, terwijl de noordelijke witte neushoorn praktisch uitgestorven is, met slechts twee vrouwtjes die nog in gevangenschap leven. De soort staat op de lijst van de IUCN als bijna bedreigd. Beschermingsmaatregelen omvatten patrouilles tegen stroperij, fokprogramma's in gevangenschap en verplaatsingen naar veilige gebieden. De opname in de CITES-bijlagen reguleert de internationale handel. Ondanks deze inspanningen blijven stroperij en habitatverlies aanzienlijke uitdagingen vormen voor de overleving van de soort.
De naam “witte neushoorn” komt van een vertaalfout in het Afrikaans “wijde”, wat “breed” betekent en verwijst naar zijn bek, niet naar zijn kleur.
Het is de meest sociale neushoorn en wordt vaak in groepen gezien, in tegenstelling tot de meer solitaire soorten.
De hoorn bestaat uit keratine, hetzelfde eiwit waaruit menselijk haar en nagels bestaan.
Ondanks zijn grote formaat kan hij een snelheid van 40 km/u bereiken.
Modderbaden verfrissen niet alleen je lichaam, maar fungeren ook als bescherming tegen insecten en parasieten.
De mannetjes markeren hun territorium met hopen mest, ook wel ‘middens’ genoemd.
Ze hebben een uitstekend gehoor en reukvermogen, wat hun relatief slechte zicht compenseert.
De jongen blijven ongeveer 2 tot 3 jaar bij hun moeder voordat ze zelfstandig worden.
De voorhoofdshoorn kan maximaal 1,5 meter lang worden.
Ondanks hun robuuste uiterlijk zijn het dieren die zeer gevoelig zijn voor stress.
De witte neushoorn heeft een opvallende, gespierde bult die zijn grote kop ondersteunt.
Zijn dieet bestaat uitsluitend uit gras; hij eet geen bladeren of takken.
Witte neushoorns kunnen in het wild ongeveer 50 jaar oud worden.
De paring kan tot 30 minuten duren, een van de langste periodes onder zoogdieren.
Vrouwtjes zijn geslachtsrijp wanneer ze tussen de 6 en 7 jaar oud zijn, mannetjes tussen de 10 en 12 jaar.
De witte neushoorn is een van de weinige soorten die succesvol is geherintroduceerd in gebieden waar hij uitgestorven was.
De huidige populatie vertegenwoordigt een van de grootste successen op het gebied van natuurbehoud in Afrika.
