Geoffroy's spinaap (Ateles geoffroyi) is een van de grootste primaten van de Nieuwe Wereld, met een slank lichaam, langwerpige ledematen en een sterk ontwikkelde grijpstaart die als een vijfde ledemaat fungeert. Hun morfologie is aangepast aan het leven in bomen: de afwezigheid van opponeerbare duimen stelt hen in staat efficiënt te hangen en snel tussen takken te bewegen. Hun vacht kan variëren in kleur van zwart, bruin en roodachtig, met een karakteristiek licht gezichtsmasker rond de ogen. Hun dieet is voornamelijk frugivoren, met name gericht op vijgen, hoewel het ook bladeren, zaden, bloemen en insecten omvat. Het zijn sociale en intelligente dieren die een sleutelrol spelen in ecosystemen als verspreiders van zaden. Ze worden gevonden in tropische en subtropische bossen, voornamelijk vochtig, met een hoge vegetatiedichtheid, waar ze profiteren van het bladerdak om te bewegen en te eten. Ze hebben een lage voortplantingssnelheid, wat een kwetsbaarheid voor menselijke bedreigingen vertegenwoordigt.

Het is een dagactieve, strikt in bomen levende primaat, bekend om zijn behendigheid en snelheid bij het bewegen door het bladerdak van het bos met behulp van brachiatie, waarbij hij met zijn armen en grijpstaart zwaait. Hij leeft in complexe fusie-splitsing sociale groepen, waarin subgroepen zich gedurende de dag scheiden en herenigen, afhankelijk van de beschikbaarheid van voedsel. Vrouwtjes verlaten hun geboortegroep doorgaans wanneer ze geslachtsrijp zijn, terwijl mannetjes hun hele leven in dezelfde groep blijven. Communicatie vindt plaats door middel van vocalisaties, lichaamshoudingen en gezichtsuitdrukkingen, waaronder luide gillen, gekreun en alarmkreten. Sociale relaties worden gekenmerkt door hiërarchieën en allianties, en frequente interacties zoals vlooien worden waargenomen. Ze brengen een groot deel van de dag door met eten, rusten en het in de gaten houden van hun omgeving. Ze zijn nieuwsgierig en intelligent, in staat om problemen op te lossen en complexe voedselroutes te onthouden.

De Geoffroys slingeraap is door de IUCN geclassificeerd als bedreigd (EN) vanwege een combinatie van ernstige bedreigingen, waaronder habitatverlies en -fragmentatie, jacht en illegale handel. Ontbossing ten behoeve van landbouwgewassen, vee en verstedelijking heeft zijn verspreidingsgebied drastisch verminderd, waardoor populaties geïsoleerd raken en hun voortplanting wordt belemmerd. Bovendien blijft de vangst voor de handel in huisdieren in sommige regio's wijdverbreid, ondanks het feit dat dit bij wet verboden is. De opname in Bijlage I van CITES verbiedt internationale handel, wat zijn wereldwijde kwetsbaarheid weerspiegelt. Door zijn trage voortplantingscyclus, met één nakomeling om de twee tot vier jaar, kunnen populaties zich niet gemakkelijk herstellen. Monitoring, educatie en fokprogramma's in gevangenschap (zoals het EEP) zijn geïmplementeerd in verschillende beschermde gebieden, maar hun succes hangt af van effectieve habitatbescherming en naleving van de milieuwetgeving.