Grijshalskraanvogels zijn niet-trekvogels en zijn graag gezelschapsvogels, maar wanneer het broedseizoen aanbreekt, gaan ze uit elkaar en zoeken ze naar hun partner, die hun hele leven dezelfde zal blijven.

Er is geen seksueel dimorfisme bij deze vogels, maar mannetjes zijn meestal iets groter dan vrouwtjes. We kunnen de geslachten onderscheiden tijdens het broedseizoen, wanneer het mannetje de baltsdans voor het vrouwtje uitvoert. Deze dans omvat bogen, sprongen en een geluid waarbij de rode hoekzak betrokken is.

Zijn veren zijn grijs, behalve de vleugels, die wit zijn, en een gouden pluim van veren op zijn kop, waaraan hij zijn naam dankt. De jongen hebben bij de geboorte een grijsachtig verenkleed met bleke punten.

Ondanks dat het een van de meest voorkomende kraanvogels in Afrika is, is de populatie de afgelopen twintig jaar met 15% afgenomen. Ze worden geconfronteerd met de achteruitgang van hun broedgebied en worden bovendien vervolgd door boeren, omdat ze de kraanvogels als een bedreiging voor hun gewassen zien. Kranen dringen vaak gewassen binnen en voeden zich met de jonge stengels van maïsplanten.