Daisy is een vrouwelijke Aziatische olifant (elephas maximus), geboren in 1977. De eerste platen van Daisy zijn afkomstig van de “Berlin Circus Union”. Op ongeveer 22-jarige leeftijd werd hij naar de dierentuin van Antwerpen in België gestuurd. En toen hij 29 werd, werd hij verplaatst naar de dierentuin van Maubeuge in Frankrijk. Pas in maart 37, op 2014-jarige leeftijd, vertrok hij van de Franse dierentuin naar Safari Mallorca om zich daar te vestigen.
Sinds haar aankomst op Mallorca deelde Daisy een verblijf met een andere olifant genaamd Dina. Maar toen zij in 2019 overleed, werd er een alternatief voor Daisy gevonden. Momenteel deelt hij zijn verblijf met een ezel (Equus africanus asinus) wat Daisy een sociale verrijking biedt, omdat ze hierdoor de kans krijgt om met een ander dier om te gaan en te profiteren van de voordelen die dit voor hun beiden oplevert.
Het dierenverzorgingsteam richt zich elke dag op het welzijn van Daisy door middel van verschillende trainingen, zoals hoefverzorging. Deze hoeven, samen met de grootte en vorm van hun oren, zijn twee van de belangrijkste morfologische verschillen die met het blote oog zichtbaar zijn en waarmee je Aziatische olifanten van Afrikaanse olifanten kunt onderscheiden. Bovendien is het een vrouwtjes-Aziatische olifant en heeft dus geen "slagtanden" zoals de mannetjes.
Het verblijf van Daisy is daarentegen voorzien van diverse structurele verrijkingselementen, zoals het bad waarin u kunt zien hoe ze in de zomer een lekker bad neemt en de voederbakachtige constructies waar het dierenverzorgingsteam elke dag voer neerlegt, op een manier die de natuurlijke foerageergewoonten van deze soort stimuleert.
In dit geval kunnen we, door Daisy's verleden, zien hoe ze herhalende bewegingen maakt zonder specifiek doel. Dit wordt vaak stereotypering genoemd en is in dit geval zichtbaar doordat iemand heen en weer beweegt of met het hoofd knikt. Dit gedrag is al tientallen jaren bij het dier ingebakken. Het programma voor omgevingsverrijking dat dagelijks door de dierenverzorgings- en veterinaire teams wordt uitgevoerd, is gericht op het verminderen of verzachten van deze stereotypering en het bereiken van het hoogste niveau van dierenwelzijn.
Olifanten
Proboscidea
Zoogdier
22 meses
1
EEP
Dankzij hun grootte en de behendigheid van hun slurf zijn het generalistische herbivoren die de delen van planten en bomen kunnen selecteren die ze het mooist vinden. Ze kunnen tot 150 kg per dag consumeren.
60-70 años
De Aziatische olifant (elephas maximus) is het grootste landzoogdier in Azië. Het wordt gekenmerkt door zijn grote formaat, zijn donkergrijze huid met gedepigmenteerde gebieden zoals het gezicht, de oren en de slurf. Zijn sterk ontwikkelde slurf wordt gebruikt voor voeding, communicatie en het manipuleren van objecten. Deze soort vertoont een duidelijk seksueel dimorfisme: mannetjes zijn groter en hebben, in tegenstelling tot de meeste vrouwtjes, slagtanden. Volwassen dieren kunnen een schouderhoogte tot 2,7 meter bereiken en meer dan 3.600 kg wegen. Hun dieet is volledig herbivoor en ze kunnen tot 150 kg vegetatie per dag consumeren. Ze hebben een levensverwachting van 60 tot 70 jaar en planten zich langzaam voort, met een draagtijd van 22 maanden met één nakomeling per geboorte, en het duurt tussen de 4 en 5 jaar voordat de volgende nakomeling geboren wordt. Er worden verschillende ondersoorten onderscheiden op basis van hun verspreiding, waarvan de belangrijkste zich in India, Borneo en Sumatra bevindt.
De Aziatische olifant vertoont complex sociaal gedrag, vooral bij vrouwtjes, die in familiegroepen leven onder leiding van een matriarch en coöperatief fokken beoefenen. Mannetjes daarentegen leiden doorgaans een meer solitair leven of in groepen met andere jonge mannetjes. Het zijn trekdieren die dagelijks en per seizoen op zoek gaan naar voedsel en water. Ze brengen het grootste deel van de dag door met foerageren, tussen de 17 en 19 uur per dag, met korte pauzes, maar slapen over het algemeen slechts een paar uur, voornamelijk 's nachts. Hun dagelijkse gewoonten zijn nauw verbonden met de hulpbronnen van hun omgeving, waardoor ze bijzonder gevoelig zijn voor veranderingen in hun verspreidingsgebied. Ze leven in bossen en graslanden in de buurt van waterbronnen; ze kunnen echter ook worden waargenomen in landbouwgebieden en in de buurt van stedelijke gebieden.
De Aziatische olifant is momenteel geclassificeerd als bedreigd (EN) volgens de Rode Lijst van de IUCN. De belangrijkste bedreigingen voor de soort zijn habitatverlies en -fragmentatie als gevolg van stedelijke en agrarische ontwikkeling, houtkap, illegale jacht en conflicten met mensen. Het is belangrijk om te vermelden dat, aangezien mannetjes de enige dieren zijn met ivoren slagtanden, de stroperij zich op hen richt. De sekseverhouding ten gunste van vrouwtjes kan daardoor binnen enkele generaties een aanzienlijke impact hebben. Deze soort staat vermeld in Bijlage I van CITES, die internationale handel verbiedt, en maakt deel uit van beschermings- en fokprogramma's zoals het EEP in Europese dierentuinen. De bescherming van deze soort vereist daarom gecoördineerde inspanningen, zowel in situ als ex situ, om zijn voortbestaan te garanderen.
Er zijn drie soorten olifanten, verspreid over twee verschillende continenten. In Afrika is er de Afrikaanse bosolifant (Loxodonta africana) en de Afrikaanse bosolifant (Loxodonta cyclotis), terwijl de andere soort de Aziatische olifant is (elephas maximus). Ze behoren allemaal tot de familie Elephantidae, maar er zijn wel verschillen te vinden tussen de geslachten Elephas en Loxodonta.
Deze morfologische diversiteit is terug te vinden in hun grootte, lichaamsvorm en andere anatomische kenmerken. De Afrikaanse olifant is groter en heeft veel bredere oren die helpen warmte af te voeren, terwijl de Aziatische olifant kleinere, rondere oren heeft.
Bovendien hebben alleen Aziatische mannetjes doorgaans zichtbare slagtanden, terwijl zowel mannetjes als vrouwtjes van Afrikaanse olifanten ze kunnen hebben. Een ander verschil is te zien in de kop van de Aziatische olifant, die een dubbel afgeronde vorm heeft, terwijl die van de Afrikaanse olifant rechter is. Tot slot verschillen ze ook in hun slurf: de Aziatische olifant heeft één "vinger" aan het uiteinde, terwijl de Afrikaanse olifant er twee heeft.
