Bovidae
Artiodactyla
Mammalia
Ongeveer 6 maanden
Meestal één per geboorte
In dierentuinen en reservaten bestaan programma's voor het behoud en duurzaam gebruik van deze dieren.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit gras, bladeren, scheuten en verbouwde granen.
In het wild: 15 jaar In gevangenschap: 20 jaar
De Indische antilope (Antilope cervicapra) is een evenhoevig zoogdier uit de familie Bovidae, gekenmerkt door zijn slanke lichaam en lange, slanke poten. Hij vertoont een opvallend seksueel dimorfisme: mannetjes hebben lange, gekrulde horens en een donkerdere vacht dan vrouwtjes. Zijn herbivore dieet bestaat voornamelijk uit grassen, bladeren en scheuten, en past zich aan verschillende soorten vegetatie aan, afhankelijk van de seizoensgebonden beschikbaarheid. Het is een dagdier, actief tijdens de koelere uren van de dag, en vormt sociale kuddes onder leiding van een dominant mannetje.
De voortplanting kan het hele jaar door plaatsvinden, met pieken in bepaalde seizoenen, en de jongen zijn vroegrijp en kunnen al kort na de geboorte rennen. Hun levensverwachting in het wild is maximaal 15 jaar, en in gevangenschap kan dit oplopen tot 20 jaar.
De Indische antilope is een sociale soort die in kuddes leeft, bestaande uit een dominant mannetje en meerdere vrouwtjes met hun jongen. Tijdens het paarseizoen vestigen en verdedigen mannetjes hun territorium door middel van geurmarkering en visuele vertoningen, zoals vechten met andere mannetjes met hun hoorns. Het zijn dagdieren, voornamelijk actief tijdens de koelere uren van de dag, en rusten in de schaduw tijdens de hitte. In de aanwezigheid van roofdieren zijn vrouwtjes vaak de eersten die gevaar detecteren en de groep waarschuwen door de lucht in te springen, gevolgd door een snelle ontsnapping van de hele kudde. Hun territoriale en sociale gedrag is fundamenteel voor de structuur en cohesie van de groep.
De Indische antilope is door de IUCN geclassificeerd als 'bijna bedreigd' vanwege habitatverlies en -fragmentatie, stroperij en concurrentie met gedomesticeerd vee. Hoewel de populatie de afgelopen decennia aanzienlijk is afgenomen, zijn er beschermingsmaatregelen genomen, zoals de instelling van beschermde gebieden en fokprogramma's in gevangenschap. In landen zoals India en Nepal zijn er reservaten en nationale parken die speciaal zijn gewijd aan de bescherming van deze soort, waar sommige populaties zich hebben gestabiliseerd.
Bovendien draagt de opname ervan in Bijlage III van CITES bij aan de regulering van de internationale handel en de wereldwijde bevordering van het behoud ervan. Voortdurende inspanningen op het gebied van bescherming en bewustmaking zijn echter nodig om het voortbestaan van de Indiase antilope op lange termijn te waarborgen.
De Indische antilope staat bekend om zijn snelheid. Hij kan een snelheid van wel 80 km/u bereiken en is daarmee een van de snelste landzoogdieren.
Alleen de mannetjes hebben lange, spiraalvormige hoorns, die tot 75 cm lang kunnen worden.
Er is sprake van een opvallend seksueel dimorfisme: volwassen mannetjes hebben een donkerbruine of zwarte vacht, terwijl vrouwtjes lichtbruin zijn.
Tijdens het paarseizoen bepalen de mannetjes hun territoria, die ze agressief verdedigen tegen andere mannetjes.
Tijdens de paring worden de preorbitale klieren van mannetjes groter en scheiden ze een geurende afscheiding uit waarmee ze hun territorium markeren.
De jongen zijn nestvlieders en kunnen binnen een paar uur na de geboorte al rennen, waardoor ze aan roofdieren kunnen ontsnappen.
Het zijn sociale dieren die in kuddes van maximaal 50 individuen leven, meestal geleid door een dominant mannetje.
Als er gevaar dreigt, zijn de vrouwtjes doorgaans de eersten die het gevaar opmerken en de groep waarschuwen door in de lucht te springen.
De bosbok is een van de weinige antilopesoorten waarbij het mannetje en het vrouwtje aanzienlijk verschillen in vachtkleur.
Ze zijn geïntroduceerd in landen als de Verenigde Staten en Argentinië, waar verwilderde populaties voorkomen.
In India wordt de antilope gezien als een symbool van gratie en schoonheid, en komt hij voor in verschillende culturele en artistieke uitingen.
Hun dieet is afgestemd op de seizoensgebonden beschikbaarheid van voedsel. Ze eten kruiden, bladeren en scheuten, afhankelijk van de tijd van het jaar.
Het zijn dagdieren die vooral actief zijn tijdens de koelere uren van de dag en tijdens de warmste uren in de schaduw rusten.
