Dierenwelzijn beschrijft de fysieke en mentale toestand van een dier in relatie tot de omstandigheden waarin het leeft. Volgens de benadering die wordt gehanteerd door organisaties zoals de Wereldorganisatie voor diergezondheid (WOAH) en de European Association of Zoos and Aquariums (EAZA), wordt dierenwelzijn in moderne dierentuinen gedefinieerd als de positieve fysieke en mentale toestand van het dier, voortkomend uit een omgeving die rekening houdt met zijn biologische, sociale en emotionele behoeften. Om dit te bereiken, hanteren moderne dierentuinen wetenschappelijke criteria gebaseerd op het Five Domains-model, gestructureerd volgens de volgende criteria:
Constante toegang tot water en een dieet dat is afgestemd op elke soort, en zelfs is afgestemd op de individuele behoeften van elk dier (leeftijd, geslacht, draagtijd, etc.).
Veilige, verrijkte en soortspecifieke structurele omstandigheden. De verblijven voldoen aan de behoeften van de soorten die ze bewonen, zoals toegang tot water, schaduw en beschutting, verschillende hoogtes, enz.
Het team van dierenverzorgers en dierenartsen houdt zich dagelijks bezig met het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van ziekten en verwondingen.
Elk individu moet de vrijheid hebben om natuurlijk, sociaal en cognitief gedrag te vertonen, zoals elkaar verzorgen, zich voortplanten of op natuurlijke wijze op zoek gaan naar voedsel.
Hierbij worden elementen in de leefomgeving aangebracht die beweging, rust of toezicht bevorderen (zoals boomstammen, platforms, touwen of schuilplaatsen).
Alle domeinen zijn met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk. De beoordeling en observatie die het dierverzorgingsteam uitvoert, verzekert de emotionele impact van elk dier op basis van de prikkels in zijn omgeving en de interacties die het kan uitvoeren.
Een van de fundamentele pijlers voor welzijn is omgevingsverrijking. Het bestaat uit een reeks strategieën die zijn ontworpen om dieren te stimuleren, hun natuurlijke gedrag te stimuleren en stereotypieën te voorkomen of te verminderen. Het omvat daarom het bieden van mogelijkheden om te ontdekken, uitdagingen op te lossen, interactie te hebben en fysieke, cognitieve en sensorische vaardigheden te ontwikkelen.
Omgevingsverrijking is een belangrijke praktijk in het ethisch beheer van dieren in moderne dierentuinen, opvangcentra en natuurbeschermingscentra. Het belangrijkste doel is om de kwaliteit van leven van de dieren te verbeteren door hen stimuli te bieden die hun natuurlijke gedrag stimuleren en hun mentale en fysieke gezondheid optimaal houden.
Er kunnen dus vijf hoofdtypen verrijking worden onderscheiden:
Ontdek de soorten waar we elke dag met respect en toewijding voor zorgen. Leer meer over hun leefomgeving, interessante weetjes en hoe we bijdragen aan hun welzijn.
